Հայաստանը կարող է դառնալ դրոնների արտադրության կենտրոն
Իմ վերջին «Մեծ քաղաքականություն» փոդքասթի ընթացքում ես խորհել եմ Հայաստանի տնտեսական զարգացման հեռանկարների մասին։ Իմ կարծիքով՝ մեր երկրը կարող է գրավել ռազմավարական դիրք՝ դառնալով դրոնների արտադրության ոլորտի առաջատար։
Այս հնարավորությունը, իմ տեսքով, հիմնված է մի քանի հիմնարար գործոնների վրա։ Նախ, մեր երկրի աշխարհագրական դիրքը։ Երկրորդ՝ Ռուսաստանի և Եվրասիական տնտեսական միության շուկաների հասանելիությունը։ Երրորդ՝ մեր ռազմավարական նպատակների և մրցակցային առավելությունների ճիշտ գնահատումը։
Ես առաջարկում եմ պարզ և գործնական մոտեցում։ Սկզբնական փուլում Հայաստանը պետք է կենտրոնանա դրոնների բաղադրիչների ներմուծման, դրանց հավաքման և արտահանման վրա։ Այս մոդելը թույլ կտա երկրին արագորեն ստանալ անհրաժեշտ տեխնոլոգիական փորձ և ստեղծել արտահանման հոսք։
Իմ հաշվարկներով՝ 3-4 տարվա ընթացքում, ճիշտ քաղաքականություն իրականացնելու դեպքում, Հայաստանը կարող է ապահովել 100 տոկոսանոց ինքնուրույն արտադրություն՝ ներառյալ բոլոր անհրաժեշտ բաղադրիչների արտադրությունը։
Այս ոլորտում զարգացումը կարելի է կառուցել Գերմանիայի մոդելի հիման վրա։ Գերմանական մոդելը հիմնված է ոչ թե հսկայական, միասեռ գործարանների, այլ ավելի փոքր, 200-300 մարդանոց թիմերի վրա, որոնք մասնագիտացված են էլեկտրոնիկայի արտադրության որոշակի ասպեկտների վրա։
Հայտնի ընկերություններին ներգրավելու համար կարելի է օգտագործել հարկային արտոնությունների մեխանիզմը։ Սա կօգնի վերականգնել Հայաստանի արդյունաբերական ներուժը և ստեղծել նոր աշխատատեղեր։
Իմ վերջին «Մեծ քաղաքականություն» փոդքասթի ընթացքում ես խորհել եմ Հայաստանի տնտեսական զարգացման հեռանկարների մասին։ Իմ կարծիքով՝ մեր երկրը կարող է գրավել ռազմավարական դիրք՝ դառնալով դրոնների արտադրության ոլորտի առաջատար։ Այս հնարավորությունը, իմ տեսքով, հիմնված է մի քանի հիմնարար գործոնների վրա։ Նախ, մեր երկրի աշխարհագրական դիրքը։ Երկրորդ՝ Ռուսաստանի և Եվրասիական տնտեսական միության շուկաների հասանելիությունը։ Երրորդ՝ մեր ռազմավարական…