Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանի արձագանքը Նիկոլ Փաշինյանի Եվրոպական խորհրդարանում արած ելույթին
Իրավիճակը, երբ ես, որպես հայրենիքի կալանավոր, գտնվում եմ «Երևան-Կենտրոն» քրեակատարողական հիմնարկի պատերում, իսկ իմ հայրենակիցը՝ պետական գործիչը, ելույթ է ունենում միջազգային բեմում, իսկապես հակադրություն է, որը խորապես հուզում է։
Ես կարդացի վարչապետի ելույթը և, անկասկած, իմ արձագանքը պետք է լիներ ավելի մանրամասն։ Սակայն, որպես մարդ, որը հետևում է իմ Տիրոջ օրինակին, սկզբում ցանկացա հրաժարվել ցանկացած հակասական արտահայտությունից։ Իհարկե, իմ մտքերում առաջացավ մի շարք մտքեր, որոնք, սակայն, իմ կողմից համարվեցին չափազանց կոպիտ և անպատվական։
Այդ պատճառով էլ ես որոշեցի դիմել ավելի խորիմաստ և հայկական իմաստության հարուստ ժառանգությանը։ Իմ մտքերի էությունը ամփոփելու համար ես հղում կատարեցի Զավենի «Մենք ենք, մեր սարերի» ստեղծագործությանը, որտեղ հեղինակը, նկարագրելով իր դեմ հանդես գալու անհաջող փորձերը, ասում է․ «…որովհետև տգետ ես»։ Այս արտահայտությունը, իմ կարծիքով, ավելի ճշգրիտ և բանաստեղծական է արտահայտում այն զգացմունքը, որը ես ունեմ՝ դիմակայելով այն մարդու նկատմամբ, որը, իմ կարծիքով, չի հասկանում ճշմարտության և հայրենիքի նկատմամբ իրական պարտքի իսկական էությունը։
Ի վերջո, իմ հիմնական մտքերը, որոնք արտահայտվեցին նամակի վերջում, մնում են անփոփոխ։ Իմ մտքերը ուղղված են ոչ թե անձնական հաշվեհարդարությանը, այլ ավելի լայն հարցերի՝ ճշմարտության, հայրենիքի և հավատի մասին։ Ես կշարունակեմ մտորել այս հարցերի շուրջ և ավելի լուրջ, մանրամասն վերլուծություն կներկայացնեմ ավելի ուշ։
Աստված օրհնի Հայաստանս, Արցախս և մեր հաղթանակը։
Հայրենիքի կալանավոր Բագրատ արք. Գալստանյան։
Իրավիճակը, երբ ես, որպես հայրենիքի կալանավոր, գտնվում եմ «Երևան-Կենտրոն» քրեակատարողական հիմնարկի պատերում, իսկ իմ հայրենակիցը՝ պետական գործիչը, ելույթ է ունենում միջազգային բեմում, իսկապես հակադրություն է, որը խորապես հուզում է։ Ես կարդացի վարչապետի ելույթը և, անկասկած, իմ արձագանքը պետք է լիներ ավելի մանրամասն։ Սակայն, որպես մարդ, որը հետևում է իմ Տիրոջ օրինակին, սկզբում ցանկացա հրաժարվել ցանկացած…